بیماری ها

درمان مشکل راه رفتن در بیماران ام اس

درمان مشکل راه رفتن در بیماران ام اس

اختصاصی فارمافوری: مولتیپل اسکلروزیس (MS) بیماری است که سیستم عصبی مرکزی فرد را تحت تأثیر قرار می دهد. می تواند تحرک را محدود کند، از جمله راه رفتن را مشکل کند. طبق گزارش انجمن ملی ام اس، حدود ۱ میلیون نفر در ایالات متحده به این بیماری مبتلا هستند. مشکل در راه رفتن یکی از شایع ترین علائم مرتبط با حرکت است. این مقاله چگونگی تأثیر ام اس بر توانایی راه رفتن ، آزمایشاتی که فیزیوتراپیست ها برای سنجش تحرک از آن استفاده می کنند و دامنه درمان مشکل راه رفتن در بیماران ام اس را شرح می دهد.

 

چگونه ام اس می تواند باعث مشکلات راه رفتن شود

ام اس سیستم عصبی مرکزی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد که شامل مغز، نخاع و اعصاب بینایی می شود. این سیستم نحوه حرکت و واکنش فرد به تحریک را کنترل می کند و آسیب به آن می تواند باعث مشکلات حرکتی شود.

در فرد مبتلا به ام اس، مشکل در سیستم ایمنی باعث می شود که به بافت سالم، در این مورد، میلین حمله کند.

میلین یک ماده چرب است که رشته های عصبی را احاطه کرده و عایق می کند. همچنین به اعصاب کمک می کند تا سیگنال ها را به سرعت منتقل کنند.

اگر میلین آسیب ببیند یا از بین برود، ممکن است عصب عایق آن دیگر سیگنال ها را به درستی دریافت نکند. این بدان معنی است که سیگنال هایی که از عصب عبور می کنند ممکن است قطع شوند یا اصلاً منتقل نشوند.

کارشناسان معتقدند که مشکلات حرکتی مرتبط با ام اس از آسیب به میلین در مخچه ناشی می شود. مخچه بخشی از مغز است که به هماهنگی و حرکت کمک می کند.

این مشکلات حرکتی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

سفتی یا اسپاسم عضلانی

مشکلات تعادل

بی حسی شدید در پاها

از دست دادن حس موقعیت، که شامل دانستن محل قرارگیری پاها هنگام راه رفتن است

خستگی

ضعف عضلانی

مشکل در بینایی

مسائل شناختی

راه رفتن ناپایدار

نحوه راه رفتن به دلیل ام اس تغییر می کند

راه رفتن افراد الگوی راه رفتن اوست. تحقیقات در سال ۲۰۱۸ گزارش می دهند که ۵۰ تا ۸۰ درصد از افراد مبتلا به ام اس مشکلات تعادلی دارند.

نتایج تحقیقات در سال ۲۰۱۸ انواع تغییرات راه رفتن را شرح می دهد، مانند:

با سرعت کم راه رفتن

کاهش دامنه حرکتی در مفاصل پا

کاهش ثبات

مشکل در بلند کردن قسمت جلوی پا که به آن “افت پا” می گویند.

مشکلات راه رفتن می تواند خطر افتادن را افزایش دهد. انجمن ملی ام اس گزارش می دهد که ۵۰ تا ۷۰ درصد افراد مبتلا به ام اس در ۲ تا ۶ ماه قبل از تکمیل نظرسنجی دچار زمین خوردگی شده اند.

تست راه رفتن ام اس

فیزیوتراپیست ممکن است از فرد مبتلا به ام اس بخواهد آزمایش راه رفتن انجام دهد. این آزمایش شامل پیاده روی یک فاصله مشخص است و درمانگر راه رفتن آنها را بررسی می کند.

این یافته ها می تواند به فیزیوتراپ کمک کند تا مشکلات راه رفتن را به طور موثرتری درمان کند.

 ۲۵  فوت پیاده روی زمان بندی شده

فرد باید با سرعتی که راحت است راه برود و ممکن است از وسایل کمکی مانند عصا استفاده کند.

فیزیوتراپ ، هنگام راه رفتن فرد تا یک نشانگر مسافت، و احتمالاً زمانی که دوباره به عقب برمی‌گردد، زمان را اندازه می گیرد. هدف بررسی سرعت راه رفتن فرد است که معیار مفیدی برای سنجش توانایی راه رفتن است.

شاخص پیاده روی : این تست شبیه به تست پیاده روی ۲۵ فوتی زمان بندی شده است و بیشتر با آن جایگزین شده است.تفاوت این است که هدف به جای سرعت راه رفتن، ارزیابی تحرک است.

یک فرد از ۰ تا ۱۰ نمره می گیرد. نمره ۰ نشان می دهد که او کاملاً فعال است، در حالی که ۱۰ نشان می دهد که نمی تواند از رختخواب خارج شود.

شاخص راه رفتن پویا

این شاخص شامل بررسی نحوه راه رفتن یک فرد و همچنین تعادل و خطر افتادن است.

برای انجام این تست، فرد راه می رود و کارهای دیگری انجام می دهد، مانند:

تغییر سرعت

سر خود را به چپ و راست یا بالا و پایین می چرخانند

اجتناب از موانع

درجا چرخیدن

بالا رفتن از پله ها

تست اندازه گیری زمان بلند شدن از صندلی

فیزیوتراپیست ها از این روش استفاده می کنند تا مدت زمانی را که طول می کشد تا فرد از روی صندلی بلند شود، ۱۰ فوت راه برود و سپس به صندلی برگردد، استفاده می کنند.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) توضیح می دهد که اگر فردی بیش از ۱۲ ثانیه برای انجام این کار طول بدهد، در معرض خطر افتادن است.

درمان ها و راهبردهای خود مدیریتی

همانطور که انجمن ملی ام اس گفته است، فیزیوتراپی می تواند به بهبود بسیاری از مشکلات راه رفتن کمک کند.

فیزیوتراپیست ممکن است تمرینات دهلیزی را توصیه کند که باعث عدم تعادل می شود تا به فرد در سازگاری کمک کند.

این تمرینات می تواند شامل موارد زیر است:

حرکات سر یا چشم

راه رفتن روی سطوح مختلف

همچنین ممکن است فرد را تشویق به انجام تمرینات کششی برای بهبود موارد زیر کنند:

انعطاف پذیری

استحکام – قدرت

تناسب اندام قلبی عروقی

تعادل

هماهنگی

آرامش

برخی از داروهای تجویزی نیز می توانند با کاهش سفتی عضلات و افزایش سرعت راه رفتن به بهبود راه رفتن فرد کمک کنند.

بسیاری از وسایل کمکی مانند عصا یا بریس می توانند برای افراد مبتلا به ام اس مفید باشند.

هر کسی که در راه رفتن مشکل دارد باید با متخصصان در مورد راه های کاهش خطر افتادن صحبت کند.

راهکارها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

نپوشیدن کفش پاشنه بلند

اجتناب از راه رفتن روی سطوح لغزنده

روشن نگه داشتن مناطق پیاده روی به خصوص در شب

خلاصه

ام اس می تواند مانع از انتقال سیگنال های الکتریکی توسط اعصاب شود. این مساله می تواند باعث مشکلات حرکتی، از جمله مشکل در راه رفتن شود.

فیزیوتراپیست ها از تست های مختلفی برای بررسی تأثیر ام اس بر راه رفتن افراد و بهبود رویکرد درمان استفاده می کنند.

انجام حرکات کششی، استفاده از وسایل کمکی و احتمالا مصرف داروها می تواند به کاهش مشکلات حرکتی کمک کند. هر فرد مبتلا به ام اس که در راه رفتن مشکل دارد باید با یکی از اعضای تیم متخصصان خود تماس بگیرد.

این متن توسط تحریریه فارمافوری با استفاده از منابع متعدد تهیه و تالیف شده است. بازنشر آن تنها با ذکر منبع مجاز است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.