بهترین مکمل ها, تقویت سیستم ایمنی

مزایای آمینو اسیدهای شاخه‌دار برای سلامتی

مزایای آمینو اسیدهای شاخه‌دار برای سلامتی

اختصاصی فارمافوری: مزایای آمینو اسیدهای شاخه‌دار برای سلامتی چیست؟ مکمل‌های حاوی BCAA یا آمینو اسیدهای شاخه‌دار برای تقویت رشد و عملکرد ماهیچه‌ها در بین بدنسازان و ورزشکاران محبوب هستند. تحقیقات محدود نشان می دهد که آمینو اسیدهای شاخه‌دار ممکن است مزایای سلامتی دیگری نیز داشته باشند.

آمینو اسیدهای شاخه‌دار اسیدهای آمینه ضروری هستند. سه آمینو اسید شاخه‌دار عبارتند از لوسین، ایزولوسین و والین.

بدن از اسیدهای آمینه برای ساخت پروتئین استفاده می کند که بلوک های سازنده هر سلول، بافت و اندام است. اسیدهای آمینه و پروتئین ها نیز نقش مهمی در متابولیسم دارند.

۲۰  آمینو اسید وجود دارد که ۹ تای آن ضروری است. بدن نمی تواند اسیدهای آمینه ضروری را بسازد، بنابراین فرد باید آنها را از طریق رژیم غذایی دریافت کند.

در این مقاله، برخی از مزایای سلامتی بالقوه آمینو اسیدهای شاخه‌دار را مورد بحث قرار می دهیم. همچنین منابع این اسیدهای آمینه و خطرات احتمالی را شرح می دهیم.

عملکرد ورزشی

مکمل های آمینو اسیدهای شاخه‌دار ممکن است به بهبود عملکرد ورزشی کمک کنند.

مصرف مکمل های آمینو اسیدهای شاخه‌دار می تواند به کاهش خستگی ورزش و بهبود استقامت کمک کند.

 

در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۳ که شامل ۲۶ مرد در سَن کالج بود، محققان شرکت‌کنندگان را به‌صورت تصادفی به گروه‌هایی تقسیم کردند. یک گروه مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار و گروه دیگر دارونما مصرف کردند. سپس از شرکت کنندگان خواسته شد تا حد خستگی دوچرخه سواری کنند.

محققان دریافتند که در طول دوچرخه سواری، سطح سروتونین خون در شرکت کنندگانی که آمینو اسیدهای شاخه‌دار مصرف کرده بودند، کمتر بود. سروتونین یک ماده شیمیایی مهم مغز است که در خستگی ورزش نیز نقش دارد.

مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار همچنین متابولیسم انرژی را بهبود بخشید و سطوح موادی را که نشان دهنده آسیب عضلانی هستند، مانند کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز کاهش داد.

محققان به این نتیجه رسیدند که آمینو اسیدهای شاخه‌دار می تواند عملکرد ورزشی را بهبود بخشد.

توده عضلانی بدون چربی

به گفته نویسندگان یک مطالعه  علمی در سال ۲۰۰۹، مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار همچنین می تواند به بهبود توده بدون چربی و کاهش درصد چربی بدن کمک کند.

این مطالعه شامل ۳۶ مرد در حال تمرین قدرتی بود که حداقل به مدت ۲ سال تمرینات مقاومتی را انجام داده بودند.

شرکت کنندگان تحت یک برنامه تمرین مقاومتی ۸ هفته ای قرار گرفتند و محققان به طور تصادفی آنها را در گروه هایی قرار دادند. هر کدام از آن ها یکی از موارد زیر را دریافت کردند:

 

۱۴ گرم آمینو اسیدهای شاخه‌دار

۲۸ گرم پروتئین آب پنیر

۲۸ گرم کربوهیدرات از طریق یک نوشیدنی ورزشی

محققان دریافتند شرکت‌کنندگانی که آمینو اسیدهای شاخه‌دار مصرف می‌کردند، در مقایسه با سایر گروه‌ها، کاهش قابل‌توجهی در چربی بدن و افزایش بیشتری در توده بدون چربی داشتند.

توده عضلانی در طول بیماری

آمینو اسیدهای شاخه‌دار ، به ویژه لوسین، احتمالا به حفظ توده عضلانی در افراد مبتلا به بیماری های مزمن کمک کند.

انواع بیماری ها می توانند سنتز پروتئین را تحت تاثیر قرار دهند که می تواند منجر به از دست دادن پروتئین بدن و توده عضلانی اسکلتی شود.

محققان شواهدی یافتند که نشان می‌دهد یک رژیم غذایی با پروتئین بالا که لوسین اضافی فراهم می‌کند می‌تواند به حفظ توده عضلانی در افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن مانند سرطان کمک کند.

آسیب عضلانی

طبق مطالعات، مکمل‌های آمینو اسیدهای شاخه‌دار ممکن است به محدود کردن آسیب عضلانی در حین ورزش شدید کمک کنند.

یک بررسی سیستماتیک در سال ۲۰۱۷ به شواهدی دست یافت که نشان می‌دهد مکمل‌های آمینو اسیدهای شاخه‌دار می‌توانند به کاهش آسیب عضلانی که در طول ورزش با شدت بالا رخ می‌دهد کمک کند. با این حال،

نویسندگان هشدار می دهند که پایه شواهد به یک مطالعه کوچک محدود شده است و تأیید این یافته ها به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.

نتایج یک مطالعه کوچک در سال ۲۰۱۳ نشان می‌دهد که شرکت‌کنندگان مرد بالغی که مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار را در طول ورزش مصرف کرده‌اند، نسبت به افرادی که دارونما مصرف کرده‌اند، سطوح خونی کمتری از موادی داشتند که نشان‌دهنده آسیب عضلانی است.

محققان به این نتیجه رسیدند که مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار ممکن است آسیب عضلانی را پس از تمرینات استقامتی کاهش دهد.

عملکرد دوی سرعت

مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵ ، اثرات  ترکیبی آمینو اسیدهای شاخه‌دار و آرژنین بر عملکرد متناوب دو سرعت طی ۲ روز متوالی بررسی کرد. آرژنین نوع دیگری از اسید آمینه است.

این مطالعه شامل ۷ زن و ۱۵ مرد بود که در سطح ملی یا بین المللی در هندبال مسابقه داده بودند. شرکت کنندگان بازی  هندبال شبیه سازی شده را در ۲ روز متوالی انجام دادند.

محققان دریافتند که عملکرد متناوب دوی سرعت در روز دوم در ورزشکارانی که مکمل مصرف کرده بودند در مقایسه با کسانی که دارونما مصرف کرده بودند به طور قابل توجهی بهتر بود.

بیماری کبد

مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار ممکن است برای افراد مبتلا به بیماری کبد مفید باشد.

در مطالعه ای در سال ۲۰۱۷، محققان به طور تصادفی شرکت کنندگان مبتلا به سیروز کبدی پیشرفته را به گروه هایی تقسیم کردند. حداقل به مدت ۶ ماه، هر گروه یا  به طور روزانه آمینو اسیدهای شاخه‌دار  مصرف کرد و یا یک رژیم غذایی بدون آمینو اسیدهای شاخه‌دار داشت.

در طی ۲ سال، نمرات آزمون مدل برای مرحله پایانی بیماری کبدی (MELD) در میان شرکت‌کنندگانی که روزانه مصرف می‌کردند در مقایسه با افرادی که مصرف نمی‌کردند، به‌طور قابل‌توجهی بهبود یافت.

پزشکان امتیازات MELD را با اندازه گیری سطوح برخی از مواد در خون مانند کراتینین و بیلی روبین محاسبه می کنند. آنها از نمره به دست آمده برای کمک به تعیین میزان نزدیکی فرد به نارسایی کبد استفاده می کنند.

نویسندگان به این نتیجه رسیدند که مصرف طولانی مدت مکمل اثرات مفیدی در افراد مبتلا به سیروز کبدی پیشرفته دارد و درک این اثرات به تحقیقات بیشتر نیاز دارد.

مطالعه دیگری در سال ۲۰۱۷ همچنین نشان داد که مصرف روزانه مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار   قدرت عضلانی کم را در میان افراد مبتلا به سیروز کبدی بهبود می بخشد. محققان قدرت عضلانی را با آزمایش گرفتن دست هر یک از شرکت کنندگان ارزیابی کردند.

منابع

آمینو اسیدهای شاخه‌دار  اسیدهای آمینه ضروری هستند، به این معنی که بدن نمی تواند آنها را بسازد. با این حال، طیف گسترده ای از غذاها حاوی طیف هستند و بیشتر افراد می توانند با خوردن یک رژیم غذایی غنی از پروتئین به اندازه کافی دریافت کنند.

آمینو اسیدهای شاخه‌دار  در موارد زیر وجود دارد:

گوشت، مرغ و ماهی

تخم مرغ

محصولات لبنی مانند شیر و پنیر

آجیل و دانه ها

محصولات سویا، مانند توفو و تمپه

حبوبات، از جمله لوبیا، نخود و عدس

همچنین، بسیاری از فروشگاه‌های سلامت و تناسب اندام مکمل‌های آمینو اسیدهای شاخه‌دار  را می‌فروشند و ورزشکار می‌تواند آنها را به صورت آنلاین خریداری کند.

دوز

هیچ دوز رسمی توصیه شده برای آمینو اسیدهای شاخه‌دار  وجود ندارد.

قبل از مصرف مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار   برچسب آن را بخوانید و توصیه های سازنده را به دقت دنبال کنید.

عوارض و خطرات

ممکن است بین سطوح بالای آمینو اسیدهای شاخه‌دار  و دیابت نوع ۲ ارتباط وجود داشته باشد.

مکمل‌های آمینو اسیدهای شاخه‌دار  در صورتی که فردی دستورالعمل‌های سازنده را دنبال کند و از حداکثر دوز اعلام شده تجاوز نکند، عموماً بی‌خطر هستند.

با این حال، هر کسی که عوارض جانبی جدی را تجربه می کند باید مصرف مکمل را متوقف کند و با پزشک خود مشورت کند.

برخی تحقیقات نشان می دهد که ممکن است بین آمینو اسیدهای شاخه‌دار  و برخی بیماری ها ارتباط وجود داشته باشد، از جمله:

دیابت. تحقیقات نشان می دهد که افزایش سطح آمینو اسیدهای شاخه‌دار  ممکن است نشانگر دیابت نوع ۲ باشد. با این حال، مشخص نیست که آیا آنها در ایجاد مقاومت به انسولین نقش دارند یا خیر.

مشکلات کبدی بر اساس نتایج یک مطالعه در سال ۲۰۱۶، ارتباطی بین سطوح بالای آمینو اسیدهای شاخه‌دار  و بیماری کبد غیر الکلی و آسیب کبدی وجود دارد.

سرطان. برخی تحقیقات از ارتباط بین متابولیسم آمینو اسیدهای شاخه‌دار  و سرطان را خبر داده اند. بر اساس یافته های یک بررسی در سال ۲۰۱۸، آمینو اسیدهای شاخه‌دار  “مواد مغذی ضروری برای رشد سرطان” هستند و تومورها از آنها به عنوان منبع انرژی استفاده می کنند.

بیماری قلبی. نتایج یکی دیگر از بررسی های در سال ۲۰۱۸ نشان می دهد که سطوح بالای آمینو اسیدهای شاخه‌دار  ممکن است نشانگری برای بیماری های قلبی باشد.

خلاصه

آمینو اسیدهای شاخه‌دار  اسیدهای آمینه ضروری هستند. بدن نمی تواند آنها را بسازد، بنابراین فرد باید آمینو اسیدهای شاخه‌دار  را از رژیم غذایی خود یا به عنوان مکمل دریافت کند.

تحقیقات نشان می دهد که مصرف مکمل آمینو اسیدهای شاخه‌دار  ممکن است توده عضلانی و عملکرد را بهبود بخشد و ممکن است آسیب عضلانی ناشی از ورزش را کاهش دهد. همچنین ممکن است برای افراد مبتلا به بیماری کبد مفید باشد.

با این حال، برخی تحقیقات افزایش سطح آمینو اسیدهای شاخه‌دار  را با بیماری هایی مانند دیابت، سرطان، بیماری کبد و بیماری قلبی مرتبط می‌دانند.

این متن توسط تحریریه فارمافوری با استفاده از منابع متعدد تهیه و تالیف تهیه شده است. بازنشر آن تنها با ذکر منبع مجاز است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.